De kleur van pijn

Een blauwe plek schemert door de huid. Soms open en bloot, dan pijnlijk en verstopt onder kleding of verscholen achter een zonnebril. Een valpartij, gevoelig onderwerp? Wat schuilt er nog meer?

Stadia van pijn verkleuren je lichaam. Kun je pijn vangen in kleuren?

Voor de expositie Blauwdruk 2015 maakte studio Smeerolie een breekbare blauwe plek. Een tapijt van porselein waar bezoekers overheen mochten lopen.

Hoe eet je een varken?

Om te beginnen, helemaal! Of helemaal niet, ook prima. Maar als je het doet, eet dan niet alleen de “edele delen”, zoals haas, karbonades en ham. Waag je ook eens aan de stukken die vaak rechtstreeks naar het buitenland ge-exporteerd worden of, zoals kop en poten of bloed(worst).

Voor meer begrip voor het beest, voedde ik er een op. Naar eer en geweten, samen met De Pasteibakkerij. Ze hadden een weitje aan de Amstel en stonden daar met vier dames enthousiast de grond om te spitten. We voerden ze hazelnoten en brachten ze naar de slacht.

Het varken was de eregast op ons diner. In stukken geserveerd en doorspekt met persoonlijke verhalen van de tafelgasten. Met smaak verorberd.

De mens en de sinaasappel

Vlezig, bitter, bloed en soms groeit er een baby onder de schil.

Ooit waren ze bitter en robuust, tegenwoordig zijn ze zoet, sappig en genereus. Nieuwe soorten ontstaan spontaan uit kruising en mutaties. Speciale gebouwen zijn ontworpen om ze te helpen overwinteren.

De sinaasappel, was een statussymbool. Liefst in een vorm zo bizar mogelijk. Tegenwoordig persen we hem liever uit, in een glas bij het ontbijt. Wat doet deze vrucht met ons dat we haar zo massaal omarmen?

En waar komen die lijflijke associaties vandaan, als bloed– en navelsinaasappel en de beruchte sinaasappelhuid? Hoe dicht kan een vrucht bij ons komen?

porseleinen afgietsels van citrusfruit